Το “κρυμμένο” κομμάτι του δίσκου, και μάλλον η πιο υποτιμημένη στιγμή του. Νομίζω ότι είναι ιδιαιτέρως καλό για την προσοχή που έλαβε. Δε ξέρω, μπορεί να είμαι απλά υποκειμενικός για τους λάθος λόγους.