Λένε οτι κάθε επανάσταση έχει τον ύμνο που της αξίζει. Είναι λοιπόν αρκετά πιθανό οτι όποιος ήταν τριγύρω τις νυχτες εκείνες του Δεκέμβρη, όλο και απο κάποιο ηχείο θα άκουσε ένα «Parce qu’on a la rage”. Τι πιο ταιριαστό λοιπόν όταν θες να μιλήσεις για τις μέρες εκείνες, απο μια οικειοποίηση του μουσικού χαλιού της Keny Arkana. Αξίζει να σημειωθεί πως η μουσική δεν είναι παρμένη έτοιμη απο κάποιο instrumental, αλλά ξαναστημένη απο την αρχή.

Oταν γνώρισα την Κeny Arkana το καλοκαίρι του ΄10 και ψιλοαράζαμε όσες μέρες ήταν Ελλάδα, ψιλοκόλλαγα να της πω για το κομμάτι. Το φύλαξα για το τελευταίο βράδυ πριν φύγει. Τελικά όχι μόνο το ήξερε την ύπαρξη του αλλά ήταν και πολύ ενθουσιασμένη με αυτό, προσπαθώντας να χώσει κάτι που έμοιαζε με «γαγαγα ΟΓΗ”, κάτι που μου έδωσε μια ευχάριστη συναισθηματική νότα εκείνη τη στιγμή.