Απο την άποψη της σχέσης λόγου- μουσικής, αυτό το κομμάτι είναι το πιο…hiphop κομμάτι του δίσκου. Και αυτό όχι λόγω κάποιας υστέρησης της μουσικής, αλλά κυρίως λόγο της ιδιαίτερης βαρύτητας των στίχων.
Αν κάποιος μου ζήταγε να περιγράψω τον Γιάννη μέσα απο 3 τραγούδια του, αυτά νομίζω θα ήταν το «Ιδιώνυμο”, το «Σκα-τα” και ο «Δρόμος”. Μέσα σε αυτό το στιχουργικό μανιφέστο, είμαι σίγουρος οτι αρκετός κόσμος ο οποίος έχει επιλέξει να βάλει το κεφάλι στη φωτιά, θα βρεί και θα νοιώσει πράγματα που είναι δύσκολο να περιγραφούν σε κάποιον που δεν έχει γνωρίσει αυτόν τον δρόμο και αυτή τη στάση ζωής.